Het is een veelvoorkomend scenario voor professionals die zich onder de Beckham-wet in Spanje hebben gevestigd: een paar jaar in het regime dient zich een tweede kans aan. Een deeltijdcontract, een bestuurszetel, een adviesrol bij een ander Spaans bedrijf. De natuurlijke vraag is of die tweede inkomstenstroom buiten het bijzondere regime kan worden gehouden, belast als gewoon ingezetene, terwijl de oorspronkelijke baan tegen het vaste tarief van 24% blijft. Een bindende consultatie die in februari 2026 is gepubliceerd beantwoordt die vraag rechtstreeks, en het antwoord is tweeledig: u behoudt het regime voor beide banen, maar u kunt niet selectief kiezen.
De Dirección General de Tributos (DGT) publiceerde op 27 februari 2026 consulta vinculante V0466-26, waarin de zaak werd beslecht van een Duitse staatsburger die naar Spanje verhuisde en sinds 2022 wordt belast onder het bijzondere regime voor expats (de zogenoemde Beckham-wet, artikel 93 LIRPF). Zijn optie loopt tot en met belastingjaar 2027. Vanaf 2026 is hij van plan een tweede deeltijdcontract aan te gaan bij een ander Spaans bedrijf, en hij vroeg de DGT of hij alleen de eerste baan in het bijzondere regime kon houden en de tweede baan, en de rest van zijn inkomen, als gewoon ingezetene kon belasten.
Belangrijkste conclusies
- Geen combinatie: voor één belastingjaar kunt u een deel van uw inkomen niet onder het bijzondere regime en een deel onder de algemene IRPF belasten. U dient slechts één aangifte in.
- Die ene aangifte is ofwel Modelo 151 (bijzonder regime) of Modelo 100 (gewoon ingezetene). Het is alles of niets.
- Een tweede werkgever doorbreekt het regime niet. Het hebben van twee contracten met twee betalers is geen uitsluitingsgrond, dus ook het tweede salaris valt onder het bijzondere regime.
- De enige uitzondering blijft de bijzondere arbeidsverhouding van beroepssporters (RD 1006/1985), die geen toegang tot het regime kan verschaffen.
- Het tarief van 24% en de drempel van 600,000 EUR (waarboven 47% van toepassing is op het meerdere) worden per werkgever geteld, wat criterium V0387-17 bevestigt. Twee werkgevers betekent twee afzonderlijke buffers van 600,000 EUR.
U kunt niet de ene baan in het regime en de andere erbuiten belasten
De DGT opende haar antwoord met het belangrijkste punt, omdat de aanname van de belastingplichtige onjuist was. Voor een en hetzelfde belastingtijdvak kan een belastingplichtige niet een deel van zijn inkomen onder het bijzondere regime en een ander deel onder de algemene IRPF-regels belasten. De twee systemen zijn geen menu-opties die binnen één jaar kunnen worden gecombineerd.
Het gevolg is even administratief als conceptueel: de belastingplichtige moet een enkele inkomstenaangifte voor het jaar indienen. Het is ofwel Modelo 151, de aangifte die door houders van de Beckham-wet wordt gebruikt, in welk geval het volledige inkomen dat het regime bereikt eronder wordt belast, ofwel Modelo 100, de aangifte voor gewone ingezetenen, in welk geval het bijzondere regime helemaal niet wordt toegepast. Er is geen derde aangifte die het verschil opsplitst, en er is geen manier om het tweede salaris naar een afzonderlijke berekening tegen het algemene tarief te leiden terwijl het eerste salaris in het regime blijft.
Het idee om de eerste baan in de Beckham-wet te houden en de tweede baan als inkomen van een gewoon ingezetene te behandelen is dus, op zichzelf, niet mogelijk. De keuze gaat tussen het regime en gewone ingezetenschap voor het jaar als geheel, niet baan voor baan.
Een tweede werkgever doorbreekt het regime niet
De volgende vraag is of het aangaan van het tweede contract het regime zelf in gevaar brengt. Hier is het nieuws geruststellend. De DGT bevestigt dat het ontvangen van arbeidsinkomen van twee betalers, onder twee afzonderlijke arbeidscontracten met twee Spaanse bedrijven, geen uitsluitingsgrond is voor het bijzondere regime.
Artikel 93 LIRPF en de uitvoeringsbepalingen van het Inkomstenbelastingreglement (artikel 113 en volgende RIRPF) stellen de voorwaarden vast voor toetreding tot en behoud van het regime, en de uitsluitingsgronden zijn opgesomd in artikel 118 RIRPF. Het hebben van meer dan één werkgever staat daar niet tussen. Het regime is opgebouwd rond de verhuizing naar Spanje en het begin van een arbeidsverhouding met een werkgever in Spanje; niets in de regels vereist dat die verhouding de enige van de belastingplichtige is. Eenmaal toegelaten blijft de belastingplichtige in het regime voor het jaar van aankomst en de daaropvolgende vijf jaar, tenzij hij ervan afziet of in strijd handelt met een uitsluitingsgrond.
De DGT wijst wel op de ene uitzondering die door artikel 93 loopt: de bijzondere arbeidsverhouding van beroepssporters geregeld door Koninklijk Besluit 1006/1985 kan niet de basis voor het regime vormen. Buiten die nauwe uitzondering vormt een gewoon tweede contract, of het nu een deeltijdrol, een bestuurszetel of een adviesopdracht is, geen bedreiging voor het regime. Het praktische gevolg is dat het tweede salaris onder het bijzondere regime naast het eerste wordt belast, tegen het vaste tarief van 24%, omdat de belastingplichtige voor het jaar houder van de Beckham-wet blijft.
De drempel van 600,000 EUR wordt per werkgever geteld
Het derde deel van de uitspraak behandelt de tariefmechanismen, en hier wordt het bestaan van twee werkgevers een voordeel in plaats van een complicatie. Onder artikel 93.2.f) LIRPF en artikel 114.3 RIRPF bedraagt het inhoudingstarief op arbeidsinkomen onder het regime 24%. Wanneer de beloning betaald door één enkele betaler tijdens het kalenderjaar 600,000 EUR overschrijdt, stijgt het tarief dat van toepassing is op het meerdere naar 47%.
De doorslaggevende woorden zijn "één enkele betaler". De DGT bevestigt, onder verwijzing naar haar eerdere criterium in consulta V0387-17, dat de drempel van 600,000 EUR voor elke betaler van arbeidsinkomen afzonderlijk wordt berekend. In V0387-17 was de vraag precies of, voor een belastingplichtige onder artikel 93 met inkomen van meer dan één betaler, de grens van 600,000 EUR per betaler of in totaal werd beoordeeld. Het antwoord toen, nu opnieuw bevestigd, is dat de grens afzonderlijk geldt voor elke werkgever van arbeidsinkomen. (De eerdere uitspraak verwees naar een tarief van 45% op het meerdere, dat overeenkomt met de huidige 47%.)
Voor een belastingplichtige met twee werkgevers betekent dit dat elk contract zijn eigen buffer van 600,000 EUR tegen 24% draagt voordat de toeslag van 47% ooit van toepassing kan zijn. De drempel wordt niet over de twee banen samengevoegd.
De kop is gemakkelijk verkeerd te lezen. Een tweede baan kost u de Beckham-wet niet, en beide salarissen worden belast tegen het vaste tarief van 24% met elk een afzonderlijke drempel van 600,000 EUR. Wat u niet kunt doen is selectief kiezen: u kunt niet de ene inkomstenstroom in het regime laten en de andere eruit halen naar gewone ingezetenschap. Het is één aangifte, één regime, voor het hele jaar. , DPLL Tax & Legal · Redactioneel commentaar, juni 2026
Wat dit in de praktijk betekent
Voor houders van de Beckham-wet die een tweede rol in Spanje overwegen, ruimt de uitspraak een veelvoorkomende zorg uit de weg en corrigeert zij een veelvoorkomend misverstand. De onderstaande punten vatten samen waar de zaken staan na V0466-26:
- U kunt een tweede Spaanse rol aangaan zonder het regime te verliezen. Een deeltijdcontract, een bestuurszetel of een adviesopdracht bij een ander Spaans bedrijf verstoot u op zichzelf niet uit het bijzondere regime, mits het niet de bijzondere verhouding van beroepssporters is.
- Beide salarissen worden onder het regime belast tegen 24%. Omdat u voor het jaar houder van de Beckham-wet blijft, wordt het arbeidsinkomen van de tweede baan precies zoals het eerste onder het bijzondere regime belast, niet onder de algemene IRPF.
- Elke werkgever heeft zijn eigen drempel van 600,000 EUR. De toeslag van 47% op het meerdere wordt per betaler beoordeeld, dus twee werkgevers geeft u twee afzonderlijke schijven van 24% tot elk 600,000 EUR.
- U kunt het jaar niet tussen regimes opsplitsen. Er is geen manier om de ene baan in het regime en een andere als gewoon ingezetene in hetzelfde belastingtijdvak te belasten. U dient één aangifte in, Modelo 151 of Modelo 100, en de keuze geldt voor het hele jaar.
- Het regime heeft nog steeds een horizon. De optie dekt het jaar van aankomst en de daaropvolgende vijf jaar. Voor de belastingplichtige in deze zaak loopt dat tot en met 2027, waarna de gewone IRPF weer ingaat tenzij de omstandigheden veranderen.
Waarom het onderscheid van belang is
De uitspraak is een nuttige herinnering dat de Beckham-wet werkt op het niveau van de belastingplichtige en het belastingjaar, niet op het niveau van de afzonderlijke inkomstenstroom. Zodra u in het regime zit, bereikt het regime het inkomen dat het is bedoeld te bereiken, en een tweede arbeidsverhouding is simpelweg meer inkomen binnen hetzelfde kader.
Dat kader is, voor de meeste scenario's met een tweede baan, gunstig. Het vaste tarief van 24% geldt voor beide salarissen, en de drempel per werkgever betekent dat een tweede contract u waarschijnlijk niet in het 47%-gebied duwt tenzij één enkele werkgever u meer dan 600,000 EUR betaalt. De keerzijde is rigiditeit: u kunt geen hybride constructie bedenken waarin het regime op het ene contract en gewone ingezetenschap op het andere van toepassing is. Het systeem vraagt u om voor het jaar erin of eruit te zijn, en de bijbehorende enkele aangifte in te dienen.
Voor iedereen die een tweede opdracht plant, gaan de praktische vragen daarom minder over de vraag of het regime overleeft en meer over timing, de drempel per werkgever en de resterende jaren van de optie. Dat zijn planningsvragen die het waard zijn om te modelleren voordat u het tweede contract ondertekent.
Als u houder van de Beckham-wet bent en een tweede contract, een bestuurszetel of advieswerk in Spanje overweegt, helpt gespecialiseerd advies u te bevestigen dat de nieuwe rol geen uitsluitingsgrond activeert en dat uw inhouding per werkgever correct is ingesteld. Zodra u binnen het Beckham-wetregime valt, wordt uw jaarlijkse aangifte ingediend via de jaarlijkse aangifte Modelo 151 in plaats van de standaard Modelo 100. Voor een gepersonaliseerde analyse van hoe een tweede baan uw specifieke situatie beïnvloedt, inclusief de drempel per werkgever en de resterende jaren van uw optie, raden wij aan gespecialiseerd advies in te winnen bij een gekwalificeerde Spaanse belastingadviseur.