DGT V2460-25 bevestigt: personen met dubbele nationaliteit kwalificeren voor de Beckham-wet zonder digitaal nomadensvisum

Duizenden Spaanse staatsburgers die in het buitenland wonen en werken, worden al lange tijd geconfronteerd met een praktisch dilemma: ze willen naar Spanje terugkeren en op afstand blijven werken voor hun buitenlandse werkgever, maar het digitale nomadensvisum — dat in 2022 met de Startups-wet juist voor dergelijke regelingen is ingevoerd — staat hen juridisch niet ter beschikking. Spaanse staatsburgers kunnen geen eigen verblijfsvisa aanvragen. Toch vereist het regime waaraan zij toegang willen — het Bijzonder Belastingregime voor naar Spanje overgeplaatste werknemers (Artículo 93 LIRPF), bekend als de Beckham-wet — geen specifiek visum. Met de bindende ruling V2460-25 van 11 december 2025 heeft de Dirección General de Tributos (DGT) deze vraag nu rechtstreeks beantwoord: een Spaans staatsburger met dubbele nationaliteit die na jaren in het buitenland naar Spanje terugkeert om op afstand te werken voor een buitenlandse werkgever, kan het regime benutten zonder digitaal nomadensvisum.

Dit artikel analyseert de feiten en juridische redenering achter V2460-25, legt uit waarom het digitale nomadensvisum een voldoende maar geen noodzakelijke voorwaarde is onder Artículo 93 LIRPF, en beschrijft de voorwaarden die wel gelden — inclusief de documentatievereisten op grond van Artículo 119 RIRPF.

Achtergrond — de telewerkcategorie in Artículo 93 LIRPF

Het Bijzonder Belastingregime voor naar Spanje overgeplaatste werknemers — in de volksmond Beckham-wet — bestaat sinds 2003. Het stelt personen die als gevolg van een beroepsmatige verplaatsing fiscaal ingezetene van Spanje worden in staat om hun Spaanse inkomsten tot € 600.000 te belasten tegen een vast tarief van 24%, in plaats van het progressieve algemene inkomstenbelastingtarief dat kan oplopen tot 47%.

De Ley 28/2022 de fomento del ecosistema de las empresas emergentes — de Startups-wet — breidde het regime per 1 januari 2023 aanzienlijk uit. Een van de meest opvallende vernieuwingen is de uitdrukkelijke erkenning van een nieuwe kwalificerende categorie: telewerkers die naar Spanje verhuizen om op afstand te werken voor een buitenlandse werkgever. Artículo 93.1.b).1º LIRPF bepaalt nu dat aan de verplaatsingseis is voldaan wanneer het werk wordt uitgevoerd «op afstand, met uitsluitend gebruik van computer-, telematica- en telecommunicatiesystemen en -middelen». Hetzelfde artikel voegt toe dat aan deze voorwaarde «in het bijzonder» is voldaan in het geval van werknemers die het digitale nomadensvisum op grond van Ley 14/2013 bezitten — een verduidelijking die in de praktijk tot onduidelijkheid leidde en nu door V2460-25 definitief wordt weggenomen.

De ruling — feiten

De ruling werd aangevraagd door een persoon met een zeer specifiek profiel: een Spaans staatsburger die ook de Amerikaanse nationaliteit heeft en sinds 2011 in de Verenigde Staten woont en werkt. Halverwege 2025 sprak hij met zijn Amerikaanse werkgever af naar Spanje terug te keren en zijn taken vanaf augustus 2025 uitsluitend via telewerk voort te zetten, waarbij de Amerikaanse sociale verzekeringsdekking gehandhaafd zou blijven.

Omdat hij Spaans staatsburger is, kan hij het digitale nomadensvisum van Ley 14/2013 niet aanvragen. Dat visum is een verblijfsvergunning, en Spaanse staatsburgers hebben reeds het onbeperkte recht om in Spanje te verblijven. Zijn vraag aan de DGT was dan ook direct en precies: kan hij, ondanks het feit dat het digitale nomadensvisum hem juridisch niet ter beschikking staat, toch voldoen aan de vereisten van Artículo 93 LIRPF en het Bijzonder Belastingregime benutten?

Het antwoord van de DGT — waarom het visum niet vereist is

De DGT bevestigde dat de aanvrager kan deelnemen aan het Bijzonder Belastingregime op grond van Artículo 93 LIRPF, mits aan de materiële voorwaarden is voldaan. De juridische redenering is helder en technisch solide.

Het uitgangspunt is de tekst van Artículo 93.1.b).1º LIRPF zelf. De bepaling voorziet in de toepasselijkheid van het regime wanneer de arbeidsverhouding «op afstand, met uitsluitend gebruik van computer-, telematica- en telecommunicatiesystemen» wordt uitgeoefend. Vervolgens wordt gesteld dat aan deze voorwaarde «in het bijzonder» — en particular — is voldaan in het geval van houders van het digitale nomadensvisum.

De redenering van de DGT draait om de betekenis van «in het bijzonder». Dit is een wetgevingstechniek die een concreet geval identificeert als een duidelijk en ondubbelzinnig voorbeeld van de algemene regel — niet als de enige manier om aan die regel te voldoen. Het visum is een voldoende voorwaarde: wie het bezit, voldoet automatisch aan de telewerkvereiste. Het ontbreken van het visum leidt echter niet tot de omgekeerde conclusie. Voor een Spaans staatsburger aan wie het visum juridisch ontzegd is, blijft de materiële vereiste rechtstreeks vervulbaar: als het werk daadwerkelijk op afstand vanuit Spanje wordt uitgevoerd, uitsluitend via IT- en telecommunicatiemiddelen, voor een buitenlandse werkgever, is aan de voorwaarde van Artículo 93.1.b).1º LIRPF op eigen kracht voldaan.

De DGT heeft iets belangrijks gedaan: ze heeft bevestigd dat de telewerkcategorie van de Beckham-wet toegankelijk is op basis van de feitelijke werkzaamheden — niet op basis van het administratieve etiket dat aan de verblijfsstatus is gehecht. Voor Spaanse staatsburgers die na jaren in de VS, het VK of elders terugkeren, sluit dit een lacune die tot onnodige rechtsonzekerheid had geleid. — DPLL Tax & Legal · Redactioneel commentaar, mei 2026

Voorwaarden die wel van toepassing zijn

Het positieve antwoord van de DGT is voorwaardelijk. De ruling maakt duidelijk dat aan vier materiële vereisten moet worden voldaan:

• Voorafgaande niet-ingezetenschap. De aanvrager mag in geen van de vijf belastingjaren onmiddellijk voorafgaand aan het jaar van eerste fiscale ingezetenschap in Spanje als gevolg van de verhuizing fiscaal inwoner van Spanje zijn geweest.
• Echte arbeidsrelatie. Er moet een echte en reeds bestaande arbeidsrelatie met de buitenlandse entiteit zijn. In dit geval had de aanvrager jarenlang voor dezelfde Amerikaanse werkgever gewerkt, en de telewerkregeling was een gedocumenteerde wijziging van die bestaande arbeidsrelatie.
• Echt telewerk via IT-middelen. Het werk moet daadwerkelijk op afstand vanuit Spanje worden uitgevoerd, met uitsluitend gebruik van computer-, telematica- en telecommunicatiemiddelen.
• Geen inkomsten uit vaste inrichting. De van de buitenlandse werkgever ontvangen vergoedingen mogen niet kunnen worden aangemerkt als inkomsten van een vaste inrichting in Spanje.

Documentatievereisten op grond van Artículo 119 RIRPF

Aan de materiële voorwaarden voldoen is noodzakelijk maar niet voldoende. Het procedurele aspect van de aanvraag wordt geregeld door Artículo 119 RIRPF, dat voorschrijft welke stukken bij de Modelo 149-aanvraag moeten worden ingediend.

De DGT wijst op een specifieke documentatieverplichting die van toepassing is wanneer de telewerkregeling niet tot stand is gekomen door een formele opdracht van de werkgever. In dergelijke gevallen moet de werkgever een document verstrekken dat drie punten bevestigt:

• Het bestaan van de arbeidsrelatie tussen de aanvrager en de buitenlandse entiteit, inclusief de aard van de verrichte werkzaamheden.
• De datum van inschrijving bij het toepasselijke socialezekerheidsstelsel — of, bij toepassing van een bilateraal socialezekerheidsverdrag, de datum van inschrijving bij het equivalente buitenlandse stelsel.
• De geschatte duur van de in Spanje te verrichten werkzaamheden.

Deze werkgeversbrief is een cruciaal document. Het is het mechanisme waarmee de AEAT kan verifiëren dat de regeling authentiek is en dat aan de voorwaarden van Artículo 93 in de kern is voldaan. Aanvragers dienen ervoor te zorgen dat de brief vóór of bij het indienen van het Modelo 149 van de buitenlandse werkgever wordt verkregen en dat alle drie punten met voldoende specificiteit worden behandeld.

Voor professionals en particulieren die dit proces doorlopen, dekt de Modelo 149-aanvraag alle categorieën van het Bijzonder Belastingregime, inclusief de telewerkcategorie die door V2460-25 is bevestigd. DPLL Tax & Legal biedt een gratis geschiktheidsadvies voor personen die willen beoordelen of hun situatie voldoet aan de in deze ruling en in Artículo 93 LIRPF gestelde voorwaarden.